Tour de Rijke
zondag, 17 mei 2009 00:00 | 
Tour de Rijke Zondag stond met de Tour de Rijke een verrassing op het programma, voor mij althans. Ik had nog nooit aan deze koers deelgenomen, op amper 30km van huis, en hij stond aanvankelijk ook niet op mijn programma. Mede door blessure- en ziekteleed binnen de ploeg, werd ik toch opgeroepen. Hoe gek het ook klinkt, de ‘Hollandse Wielerweek' met drie klassiekers in vijf dagen, is normaal voor mij een ‘ver van mijn bed' gebeuren. Dat zegt niets over de moeilijkheid of het belang van deze koersen, maar meer over mijn eigen voorkeur en kwaliteiten.
En ik kan eerlijk zeggen dat ik daardoor toch enigzins nerveus, en letterlijk aan de bumper, aan de start stond zondag! Vooral na de verhalen aan tafel zaterdagavond over Veenendaal - Veenendaal; "piepende remmen hier, rokende banden daar, bochten drempels en ellebogenwerk. Sommige collega's uit verschillende ploegen waren dan ook verbaasd mij te zien... Als ik mijn ploeggenoten mag geloven, viel het zondag achteraf toch allemaal nog wel mee. Ik heb mijn portie wind / waaiers/ regen/ slipgevaar echter toch ruim voldoende gehad. Dwars door allerlei dorpen en steden rondom Rotterdam, werd bevestigd dat in dit werk ook echte specialisten bestaan. Met stuurmanskunst, snelheid en explosiviteit om steeds weer op te trekken na elke bocht en koersinzicht ben je hier geholpen. Precies de punten waar ik nog winst moet boeken, dus helemaal niet verkeerd om dit te moeten doen. Na 197 km opperste concentratie, Matthew moest 3x wat zeggen voor het tot me doordrong, en in de regenachtige finale met de billen strak tegen elkaar was ik toch blij dat het gedaan was. Natuurlijk balen dat onze sprinter juist viel toen de koers in de finale losbarstte, maar zelf voldaan dat ik me steeds had kunnen handhaven in de eerste groep. Stramme benen door de regen, stramme armen door een verkrampte houding aan de remhendels en ook moe in het hoofd van de concentratie. Eigenlijk scheelt de Tour de Rijke niet eens zo veel van een rit in die andere Tour, als ik er nu over nadenk...
Een mooier compliment kan ik Kenny misschien ook niet geven, gemeend. Ik ken hem al sinds de junioren en heb bewondering voor wat hij doet!
Net als voor de organisatie van de wedstrijden van afgelopen week is belangrijk dat er ook binnen de landsgrenzen wordt gekoerst door de (semi-) profs! Zelf ga ik morgen met de ploeg trainen in de Ardennen over het parcours van de Koninginnerit van de aanstaande Ronde van Belgie, de volgende op het programma.
Stef
En ik kan eerlijk zeggen dat ik daardoor toch enigzins nerveus, en letterlijk aan de bumper, aan de start stond zondag! Vooral na de verhalen aan tafel zaterdagavond over Veenendaal - Veenendaal; "piepende remmen hier, rokende banden daar, bochten drempels en ellebogenwerk. Sommige collega's uit verschillende ploegen waren dan ook verbaasd mij te zien... Als ik mijn ploeggenoten mag geloven, viel het zondag achteraf toch allemaal nog wel mee. Ik heb mijn portie wind / waaiers/ regen/ slipgevaar echter toch ruim voldoende gehad. Dwars door allerlei dorpen en steden rondom Rotterdam, werd bevestigd dat in dit werk ook echte specialisten bestaan. Met stuurmanskunst, snelheid en explosiviteit om steeds weer op te trekken na elke bocht en koersinzicht ben je hier geholpen. Precies de punten waar ik nog winst moet boeken, dus helemaal niet verkeerd om dit te moeten doen. Na 197 km opperste concentratie, Matthew moest 3x wat zeggen voor het tot me doordrong, en in de regenachtige finale met de billen strak tegen elkaar was ik toch blij dat het gedaan was. Natuurlijk balen dat onze sprinter juist viel toen de koers in de finale losbarstte, maar zelf voldaan dat ik me steeds had kunnen handhaven in de eerste groep. Stramme benen door de regen, stramme armen door een verkrampte houding aan de remhendels en ook moe in het hoofd van de concentratie. Eigenlijk scheelt de Tour de Rijke niet eens zo veel van een rit in die andere Tour, als ik er nu over nadenk...
Een mooier compliment kan ik Kenny misschien ook niet geven, gemeend. Ik ken hem al sinds de junioren en heb bewondering voor wat hij doet!
Net als voor de organisatie van de wedstrijden van afgelopen week is belangrijk dat er ook binnen de landsgrenzen wordt gekoerst door de (semi-) profs! Zelf ga ik morgen met de ploeg trainen in de Ardennen over het parcours van de Koninginnerit van de aanstaande Ronde van Belgie, de volgende op het programma.
Stef
