Het uitrijden van de Tour was een van de doelstellingen. Al was het op het tandvlees, het is wel gelukt. Los van de ervaring is dat een prima stimulans. Na de Tour een paar dagen rust met alleen de Acht van Chaam op de woensdag. Daags er na vetrokken we al via Korea naar China. Die dag ook werd bekend dat de komende twee jaar Rabo de nieuwe ploeg is. Een volgende stap voorwaarts waar we straks met een goed gevoel en vol vertrouwen aan gaan beginnen. Eerst echter vanaf 30 augustus de Vuelta, de tweede grote ronde van dit seizoen. Tussen de Tour en de Vuelta stonden de Olympische Spelen op mijn program. Een evenement om nooit te vergeten. Jammer dat we al direct naar de tijdrit naar huis moesten, had graag nog wat willen blijven. Wat de wedstrijden betreft overheerst tevredenheid. In de wegwedstrijd, onder overigens bizarre omstandigheden, prima m\'n werk kunnen doen. Twee ronden voor het einde afgestapt, enkel met het oog op de tijdrit. De tijdrit zelf was ook om niet snel te vergeten. Al na 10 km ingehaald worden, daar word je niet vrolijk van. Toch niet gek laten maken en mijn eigen ding blijven doen. Heel snel weer Contador gepasseerd, een situatie die bleef tot de klim in de tweede ronde. In de klim waren de rollen weer omgedraaid. Ongeveer 20 seconde was het verschil op de top. De afdaling ging weer super en bij de laatste kilometer Contador weer te pakken gekregen. De rest is op de tv te zien geweest. Met uiteindelijk een 9e plaats in een zo\'n deelnemersveld mag je niet ontevreden zijn. Met name als je bekijkt hoe je uit de Tour bent gekomen. Trouwens, meedoen is op zich al bijzonder! Nu dus het vizier op Spanje. In de proloog voor de laatste keer dit jaar in het rood, wit, blauw. Jammer, had de titel graag verdedigd, maar ja.......\'t is niet anders. De Vuelta en eventueel het WK zijn mooie alternatieven.