Kijkend naar de gestelde doelen, prima uit deze Bayern Rundfahrt gekomen. De fysieke en mentale kracht is in orde; een forse stap vooruit, met name in vergelijking met vorig seizoen. Dat geeft moraal en vertrouwen, zeker voor de komende belangrijke periode. Qua resultaat is uit deze wedstrijd echter te weinig rendement gehaald. Er zat (veel) meer in en dat frustreerde wel even, zeker achteraf. De reisdag op dinsdag was lang en vermoeiend met als gevolg dat op de eerste dag de scherpte ontbrak. Omdat de koers pas op de slotklim losbarstte en echt hard werd, vertaalde zich dat in een dikke minuut achterstand. Een dure minuut zo zou later blijken; wel weer een leermoment rijker! In de tijdrit van zaterdag veel goed gemaakt. Met de rit op zich was helemaal niets mis. Alleen het eindresultaat was ronduit teleurstellend. Veruit de snelste tussentijd, goed blijven rijden en toch uiteindelijk 22 seconden te kort komen. Een rekensommetje leerde dat de winnaar in de laatste 11 km bijna 59 per uur gemiddeld heeft gereden. Onvoorstelbaar hard, gelet op het parcours haast onmogelijk. Notabene zonder electronische tijdwaarneming. Vraag om opheldering bij de jury leverde geen resultaat op! Naast de gemiste zege in de tijdrit, woog de verloren minuut uit de 1e etappe dus nog eens extra zwaar. Als, als, als.....je hebt er niets aan, tenzij je leert van de tegenslagen. En dat komt wel goed!