Het was wel even wennen. Van een temperatuur tussen de 30 en 40 graden in Maleisië terug in ons koude Nederland. Voor een paar dagen maar, want komend weekend reizen we weer af naar Spanje, voor de Ronde van Valencia. Het waren twee goede en waardevolle weken in Maleisië. Negen dagen koers, waarvan acht etappes vlak. Afstanden van om en nabij de 200 km waarbij er vanaf de eerste kilometers ingevlogen werd. Constant aanvallen, hoge snelheden. Al in de eerste etappe werd met een monster ontsnapping de toon gezet. De leiderstrui was ons, Bouygues Telecom, deel. En dat betekende dus trui verdedigen. Dat ging zes dagen naar wens. Pas in de 7e etappe raakten we de trui kwijt, al was het verschil slechts twee seconden. De achtste en voorlaatste etappe was de Koninginnerit, met als slot een klim van ruim 30 kilometer. De eerste 22 kilometer van de beklimming waren met 3 à 4% gematigd. De laatste acht pittig! Het ging super. Macht en kracht berg op. Op dat moment was het ploegbelang groter dan het individuele belang omdat eindwinst er nog dik in zat. Met 29 seconden verschil ging die uiteindelijk naar de concurrent. Met de manier van rijden en met een 10e plaats was het gevoel echter goed, hoewel......er zat, zit meer in!