Een autorit van 6 uur in de stromende regen. Een telefoon die in die tijd amper heeft stilgestaan, nee nee niet zelf gereden. In de vroege ochtend van vrijdag thuiskomen in Zevenbergschen Hoek. Een bronzen medaille op het wereldkampioenschap. Het huis helemaal versierd door mijn buurtgenoten.....PRACHTIG......GENIETEN. Brons met gouden rand! Ruim 4 weken van huis geweest. Drie weken Ronde van Spanje, meer dan 3000 kilometer en toch sterker worden. De 3e plaats in de laatste tijdrit was al een mooie graadmeter, een bevestiging dat er gedurende het gehele seizoen juiste keuzes zijn gemaakt, vooral om na een halve Tour toch nog voor een grote ronde te kiezen. De vorm en de kracht waren er. Het was alleen zaak om die vast te houden tot de tijdrit in Stuttgart. Het begon niet geweldig met een reis die een volle lange dag duurde. 's Morgensvroeg in Madrid vertrekken om pas laat in de avond in het hotel te zijn. Een verloren dag. Verder was het belangrijk om de overgang van het warme Spanje naar het kille en Duitsland te verteren. Voorzichtigheid troef omdat een verkoudheidje of iets dergelijks de vorm al snel kan aantasten. En totslot het parcours verkennen en nog eens verkennen, immers parcourskennis is een enorm belangrijk aspect bij het tijdrijden. En dan de tijdrit zelf. Met als doel een extra ticket voor de O.S. halen, maar vooral om zelf tot het uiterste te gaan en zo hoog mogelijk te eindigen. Het zat er in en het kwam er (weer!) uit. Mooie ervaring op zo'n podium. Dat smaakt naar meer!! Zaterdag weer op de roller gezeten en vandaag weer trainen. Nog een paar wedstrijden en als afsluiting de 'Chrono in Herbiers'. Dank voor alle reacties en groeten uit Zevenbergschen Hoek. Stef.