Aanstaande zaterdag start in Rotterdam de Tour de France. In drie weken tijd zullen de 198 beste (ronde-) renners van dit moment een afstand van 3642 km afleggen tussen het Zuidplein en de Champs Élysées, dat weet iedere liefhebber. Op de website van de organisatie kan je kaarten vinden waar met een gele lijn het precieze traject staat ingetekend.Wat op dit moment waarschijnlijk minder mensen beseffen is dat de alternatieve route voor dit traject precies loopt langs het voetpad waar ik direct een stukje ga wandelen met onze hond. Deze route is maar 436,1km lang en is gemarkeerd met blauwe en groene bordjes A16/ E19.

Als ik op het viaduct even stil blijf staan, is de kans vandaag groot dat ik één of meerdere van de honderden voertuigen uit de Tour-karavaan voorbij zie komen. Maandagochtend al om 6.15uur stond er op de borden boven de weg een waarschuwing voor de verwachte drukte op 3 en 4 juli. Er is dus geen ontkomen aan, zo'n 90% van alles en iedereen die met de Tour te maken heeft of wil hebben, trekt de komende dagen op pakweg 200 meter hemelsbreed aan mijn huis voorbij! Jammer genoeg overigens heeft de organisatie ervoor gekozen om op de 'terugweg' langs enkele Zeeuwse dorpen met zondagsrust te rijden, in plaats van door het kloppende historische wielerhart van Nederland. Maar dat terzijde...

Voordat ik die voorgenomen wandeling met Cobo ga maken, heb ik voor het eerst in twee weken mijn benen nog eens geschoren. Na een periode van onverschilligheid denk ik dit toch nodig te hebben voor mijn eigenwaarde als 'coureur professionel'. De schade valt nog mee en ik ontdek zelfs een paar aderen op mijn benen. Ik trek waarschijnlijk ook nog wat vrijetijdskleding aan uit ons nieuwe pakket; 'het zit lekker en komt anders misschienn toch niet meer op dit seizoen', spreek ik mezelf toe. Het ligt allemaal netjes in mijn koffer, samen met de koerskleding klaar. Het is de woensdag voor de Tour, de dag van vertrek.

De afgelopen weken heb ik veel verzoekjes gekregen van verschillende media om een dagboek/ weblog/ column bij te houden over mijn bevindingen tijdens de Tour. Allen heb ik vriendelijk bedankt maar afgewezen. Als ik al ga kijken naar de Tour, zal ik proberen dat te doen zonder te oordelen. Etappe afgelopen, tv uit en weer verder met de dag. Mijn mening over het gebeurde is niet belangrijk. Bovendien vond ik het zelf ook niet altijd prettig als mensen van buitenaf telkens hun mening gaven zonder de ins- en outs te kennen. Ik heb ook geprobeerd uit te leggen dat het een vreemde gewaarwording is om voor het eerst tijdens mijn actieve carriere ongewenst thuis te zitten tijdens de Tour. Pas als je hebt meegedaan weet je wat je zult missen. Ik zal beslist wel wat etappes kijken, maar hoe het gevoel daarbij is, kan ik nog moeilijk inschatten.

Het is natuurlijk ook geen ramp hè, de Tour stopt voor niemand maar ik stop ook niet voor de Tour! De Tour en ik hebben ook niet zo'n geweldig huwelijk tot nu toe; 2007 gevallen en voortijdig thuis, 2008 ziek vanaf de tweede week tot aan Parijs, 2009 voetblessure van start tot finish. Diezelfde blessure houdt me nu thuis en dan zal dat wel nodig zijn zeker?! Voorlopig mag ik niets behalve rusten, wat trainen met de electro-stimulator en wandelen. De reumatoloog die me maandag heeft onderzocht is van mening dat de ontsteking in mijn SI-gewricht niet duidt op een reumatische aandoening. Ik zal de ontsteking moeten uitzitten en pas daarna beginnen met opbouwen om sterk terug te komen. Misschien is die uitdaging nu wel groter voor mij dan ik ooit in deze Tour had kunnen vinden. Eerst geduld, dan geloof en wilskracht.

Ik hoop evengoed op een bijzondere Tour met een oranje gloed erover. De voetballers moeten nog maar even genieten van hun glorie tot komende vrijdag, vanaf zaterdag draait het allemaal om onze mannen in het zwaarste sportevenement ter wereld. Ondertussen zal ik zorgen dat de Tour mij volgend jaar niet hoeft te missen ;-) Dat begint met een wandeling langs de A16, de weg tussen Rotterdam en Parijs.

Heel veel succes!