Op naar de lente!
Onze ploeg rijdt, zoals de meeste grote ploegen, een drie-dubbel wedstrijdprogramma. Bijna gelijktijdig zijn er dan namens de Rabobank drie ploegen renners en begeleiding met hun materiaal op weg. In de meeste prof-koersen start je met 8 renners per ploeg, dus dan zijn er van de maximaal 30 renners per ploeg 24 bezig. Neem daarbij wat geblesseerden, zieken of renners met een trainings- of rustperiode en de ploeg is weer compleet.
Nu het klassieke voorjaar op het punt staat te beginnen, worden de laatste voorbereidings-kilometers gemaakt in de meerdaagsen. Parijs-Nice en de Tirreno- Adriatico zijn de meest bekende en beproefde routes naar succes in april. Dus zowel de Flandriëns als de specialisten van de Waalse Klassiekers worden ingezet. De ‘rest' zoekt zijn heil ergens anders. Bijvoorbeeld in de Ronde van Murcia. De ‘rest' kent ook veel verschillende type renners; de afvallers, de terugkomers, de laatbloeiers, het aankomend talent. Onder de rest bevond zich in Murcia ook een hoop ‘mooi volk', met onder anderen Armstrong, Wiggins, Klöden en Menchov. Een koers is zo groot als zijn deelnemersveld?!
In ieder geval was Murcia voor mij een bewuste keuze. Ik rijd dit jaar geen van de klassiekers, kende de wedstrijd van vorig jaar en hoopte hier voor eigen kans te mogen gaan. In de Ronde van Murcia zit ook alles; wind, bergen, sprinten en tijdrijden. Voor mij dus belangrijk om te schaven aan zowel de zwakke als sterke punten.
Na vijf dagen echt koers, schijnbaar werden dit soort koersen vroeger soms wél als veredelde training verreden, mag ik tevreden zijn met het resultaat. Maar één dag, de laatste, is er gesprint om de overwinning door het complete peloton. Op andere dagen werd de schifting gevoerd door wind of bergen, maar kon ik me steeds handhaven.
Natuurlijk was het ook een heel bijzondere ervaring om achter Armstrong te starten in de tijdrit. De man die het wielrennen naar een andere dimensie heeft gebracht, de enige echte superster in onze sport. En natuurlijk is het dan héérlijk om te kunnen zeggen: ‘ik heb hem geklopt!', ook al is het maar met 0,01 seconde. Voor mij in ieder geval wel! Jarenlang keek ik alleen naar hem, nu keek hij ook heel even naar mij in de laatste minuten voor de start...
Het was ook meteen mijn laatste wedstrijd in deze winter. Als de Ronde van Catalonië over twee weken start is het officieel lente. Hopelijk brengt de lente veel zon, mooie koersen en kunnen de Nederlandse collega's en ik de ingezette weg van dit voorjaar een passend vervolg geven. Want ook ik was best wel trots én opgelucht toen de afgelopen weken eindelijk uit begon te komen wat we al zo lang verwachten en beloven.


