Afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst in 15 weken weer op de fiets gezeten. Sterker nog; ik heb op de fiets getraind! Weliswaar maar 20 minuten op de roller, zonder weerstand en met de Compex om me te ondersteunen. Maar voor een wielrenner geldt; als je een koersbroek aanhebt, ben je aan het werk!

Wat later dan normaal ging de wekker vanochtend. Gisteravond heb ik, tegen mijn voornemens in, toch de eerste etappe van de Vuelta bekeken. Een ploegentijdrit in de schemering, omdat er anders waarschijnlijk in Sevilla niemand langs het parcours had gestaan. Voor- en nadelen zijn vast goed afgewogen door de organisatie, maar als ik al niet fit genoeg ben om op tijd uit bed te komen... Voor de renners en het personeel is zo'n nachtelijk avontuur een aanslag op het toch al moeilijke en zware ritme van een etappekoers. Het zou zomaar eens kunnen dat vandaag de eerste aanvallers de vrije baan krijgen van de collega's, zodat de eerste uren van de koers worden gebruikt om bij te komen van de nacht.

Het is al wat langer geleden dat ik me meldde, maar er valt ook eigenlijk niet veel te melden de laatste tijd. Toch niet veel voor op deze site in ieder geval, voor de wieler-liefhebbers.

Aanstaande zaterdag start in Rotterdam de Tour de France. In drie weken tijd zullen de 198 beste (ronde-) renners van dit moment een afstand van 3642 km afleggen tussen het Zuidplein en de Champs Élysées, dat weet iedere liefhebber. Op de website van de organisatie kan je kaarten vinden waar met een gele lijn het precieze traject staat ingetekend.Wat op dit moment waarschijnlijk minder mensen beseffen is dat de alternatieve route voor dit traject precies loopt langs het voetpad waar ik direct een stukje ga wandelen met onze hond. Deze route is maar 436,1km lang en is gemarkeerd met blauwe en groene bordjes A16/ E19.

Vanavond wordt het NK Tijdrijden verreden, vlakbij huis in Oudenbosch. Natuurlijk vind ik het heel erg om mijn nationale titel zomaar weg te moeten geven, omdat ik me nu niet kan verdedigen. Maar ook vanavond geldt: wie er niet is, kan je niet verslaan. En dus zal de beste winnen!

Vorig jaar heb ik op een heel bijzondere manier mijn derde titel voorbereid en gewonnen. Al tijdens de Tour de France, ergens in de laatste week, had ik mijn vizier op die ene dag gericht. De chrono in Annecy was misschien het eigenlijke begin van de voorbereiding, de laatste tijdrit in wedstrijdverband voor het NK. Het is, zoals wel vaker omschreven wordt, belangrijk om 'die knop' om te zetten.

De afgelopen vier weken thuis heb ik niet stilgezeten. Met behulp van Wilfred Sip ben ik bijna meteen na thuiskomst uit Californië begonnen aan een trainingsprogramma ter bevordering van de rompstabiliteit. Dit betekent dagelijks op een matje de meest onmogelijke bewegingen uitvoeren, voor een stijve en stramme wielrenner als ik. Dat kan niet slecht zijn dus! De rug- en buikspieren zijn ten opzichte van de beenspieren onderontwikkeld en dat is logisch. Door deze balans te verbeteren hopen we in de toekomst al enkele van de bestaande klachten te kunnen voorkomen. Al na een week merkte ik dat ik losser, sterker en vaardiger werd en dat stimuleert om dit programma door te zetten.